Tyle się dostaje światła.

Pierwsza pielgrzymka to było wyzwanie. Człowiek nie wiedział co zabrać, jak się przygotować, co będzie najbardziej potrzebne. Ciężka próba zmagania się z deszczem, zmęczeniem. I każdy krok coraz bliżej celu, żeby zostawić swoje życie u Jej stóp.

Najbardziej kocham podczas drogi moment wyciszenia, chwilę sam na sam z Bogiem. Dzień dobiega końca, wiatr ochładza zgrzane słońcem policzki, widok pól i obłoków na niebie napawa serce przeświadczeniem, że świat jest piękny POMIMO WSZYSTKO. Pomimo zmęczenia i ran.

Bóg mi podarował wielki dar, mam nierozwiniętą dłoń. DAR. To jest naprawdę dar.

Uwierzcie mi, że chyba nigdy nie miałam do Niego o to pretensji. Moi rodzice nauczyli mnie żyć tak, że nie wstydziłam się swojej „inności”, POMIMO że na początku bardzo bolały mnie zaciekawione spojrzenia innych dzieci. Starałam się jednak dostrzegać w tym jakiś sens. Przekraczałam więc siebie – swoją wstydliwość i obawy związane z brakiem dłoni zamieniałam na otwartość do ludzi i świata. „Tak też można żyć. Jestem Szczęśliwa! A brak dłoni mi tego nie odbierze!” – mówię to całą sobą do dzisiaj.

Sytuacje zmuszają nas do pewnych działań. Ważne żeby się nie załamywać, tylko szukać dróg. A droga na Częstochowę jest zawsze pewna i zawsze znajdzie się na niej rozwiązanie na wszystko, co kołacze się w naszym sercu. Masz problem? Rozwiązuj go, ale nie sam. Z Bogiem. W Nim jest największa Siła. To On przysyła na drogę odpowiednie ziemskie Anioły, które Cię będą wspierać. Wystarczy tylko (i aż) zaufania i całkowitego oddania Mu swojego życia. Proste i trudne zarazem, bo jesteśmy przywiązani do dóbr tego świata, które ograniczają naszą wolność.

Co roku dostrzegam jak ciężko jest utrzymać stan euforii, radości i duchowej siły jaki w nas jest na pielgrzymce kiedy już wrócimy do swoich codziennych zajęć. I to jest jeszcze większe wyzwanie niż ta Droga na Jasną.

Życzę więc sobie i Wam, żebyśmy ładowali akumulatory nie tylko na pielgrzymce, ale pamiętali o tych „doładowaniach” na co dzień. Wtedy to będzie naprawdę cudowna droga do nieba, na której nie straszne nam będą żadne przeszkody…

Do zobaczenia na trasie,

Siostra Barbara

Click here to view the embedded video.

Niniejszym otwieramy nową odsłonę naszej strony! Otwieramy ją na wszelkie słowo, modlitwę, świadectwa i wszystko to, co wspólnie jesteśmy w stanie uczynić, aby strona żyła przez cały rok. Odwiedzajcie ją często! i koniecznie zajrzyjcie do Aktualności, żeby przeczytać słowo od naszego Ojca Przewodnika!